Wybitni Niepodległej – Ludwik Hirszfeld

Gdy ktoś pyta nas o wybitnych Polaków, do głowy przychodzi wiele nazwisk – Adam Mickiewicz, Cyprian Kamil Norwid, Fryderyk Chopin…

Jeśli jednak to pytanie ograniczymy do polskich naukowców, najczęstszą (niekiedy też jedyną) odpowiedzią będzie Maria Skłodowska-Curie. Niestety, rzadko mówi się o naszych rodakach, którzy posiadają wielkie osiągnięcia w dziedzinie nauk ścisłych, a przecież jest ich wielu! Co więcej, odkrycia niektórych były przełomowe i dzięki nim na świecie doszło do wielkich zmian. Chcemy, aby jak najwięcej osób dowiedziało się o nich, więc w serii artykułów pragniemy ich przedstawić. Ósmy odcinek cyklu Wybitni Niepodległej poświęcamy odkrywcy grup krwii i przyczyny konfliktu serologicznego – Ludwikowi Hirszfeldowi.

Ludwik Hirszfeld urodził się 5 sierpnia 1884 r. w Warszawie, a zmarł 7 marca 1954 r. we Wrocławiu. Studiował medycynę w Wuerzburgu i Berlinie, gdzie uzyskał doktorat, a w wieku 30 lat obronił pracę habilitacyjną. Pracował też naukowo m.in. w Heidelbergu i Zurychu. W czasie II wojny światowej trafił do warszawskiego getta, z którego uciekł w 1942 r. Po wojnie pracował we Wrocławiu. Jednym z jego najważniejszych sukcesów naukowych jest praca nad grupami krwi, którą prowadził z Emilem von Dungernem. Odkrył wówczas prawa dziedziczenia grupy krwi i wprowadził oznaczenie grup krwi jako 0, A, B i AB, przyjęte w 1928 r. na całym świecie. Efekty swych badań zastosował m.in. do celów określania ojcostwa. Oznaczył również czynnik Rh oraz odkrył przyczynę konfliktu serologicznego, co uratowało życie wielu noworodkom.  Hirszfeld był nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny w 1950 r. za wyjaśnienie zagadki konfliktu serologicznego między matką, a płodem.

Artykuł przygotowała Aneta Balon z klasy 2bl

Adam Balon

Nauczyciel biologii i opiekun szkolnego kółka ekologicznego. Specjalista w zakresie bioróżnorodności przyrody Siemianowic Śląskich.

Zmiana rozmiaru czcionki
Zmiana kolorów